ਯਿਸ਼ੂ ਕੋ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਆ

ਯਿਸ਼ੂ ਕੋ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਆ, ਮੈਂ ਖੁਦਾ ਕਾ ਪੁਤਰ ਹੂਆ, ਸਵਰਗੀਯ ਆਨੰਦ ਔਰ ਸੱਚੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ, ਬਢਕਰ ਵਿਜਯ ਮੈਂ ਪਾਇਆ। ਧੰਨਯਵਾਦ ਦੇਤਾ ਹੂੰ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿ ਪਾਯਾ ਰਾਜ ਮੇਂ ਉਸਕੇ ਮੈਂ ਅਬ ਆਯਾ ਪਿਤਾ ਕਾ ਪ੍ਰੇਮ ਹੈ ਪਾਇਆ, ਔਰ ਮਿਲਨ ਵੀ ਉਸਸੇ ਹੂਆ, ਹਾਥ ਮੇਂ ਅੰਗੂਠੀ, ਪਾਂਵ ਮੇਂ ਜੂਤੀਆਂ ਔਰ ਨਯਾ ਵਸਤਰ ਪਾਇਆ ਅਪਰਾਧ ਛਮਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਔਰ ਪਾਪ ਮੇਰਾ ਢਾਂਪਾ ਗਿਆ, ਅਧਰਮ ਕਾ ਮੇਰਾ, ਲੇਖਾ ਨਾ ਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਆਤਮਾ ਮੇਂ ਕੀਆ। ਯਿਸ਼ੂ ਮੇਂ ਦੰਡ ਹਟ ਅਿਗਾ, ਔਰ ਨਯੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਮੈਂ ਅਬ ਹੂਆ, ਰਾਜਾ ਔਰ ਯਾਜਕ ਮੁਝਕੋ ਬਣਾਇਆ, ਗਾਉਂ ਮੈਂ ਹਾਲੇਲੂਯਾਹ। ਜਗ ਕੋ ਮੈਂ ਛੋੜ ਜਾਉਂਗਾ, ਔਰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੇ ਜਾ ਮਿਲੂੰਗਾ, ਵੋ ਦਿਨ ਆਤਾ ਹੈ, ਦੇਖੋ ਅਭੀ ਹੈ, ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਜਬ ਮੁਝ ਕੋ ਕੀਆ।