ਮਨ ਮੰਦਿਰ ਮੇਂ ਬਸਨੇ ਵਾਲਾ

ਮਨ ਮੰਦਿਰ ਮੇਂ ਬਸਨੇ ਵਾਲਾ ਯਿਸ਼ੂ ਤੂ ਹੈ ਨਿਰਾਲਾ ਜਿਸਕੇ ਮਨ ਮੇਂ ਤੂ ਜਨਮ ਲੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਆਨੰਦ ਸੇ ਭਰ ਦੇ ਆਦਿ ਅਨੰਤ ਪ੍ਰੀਤ ਰੀਤ ਕੀ, ਜਲ ਜਾਏਗੀ ਜਵਾਲਾ ਮੂਸਾ ਕੋ ਤੂਨੇ ਪਾਸ ਬੁਲਾਇਆ, ਸਵਰਗਲੋਕ ਕਾ ਭਵਨ ਦਿਖਾਇਆ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਮੇਂ ਰਹਿ ਕਰ, ਆਪ ਹੀ ਉਸੇ ਸੰਭਾਲਾ ਪਾਪ ਮੇਂ ਦੁਨੀਆ ਡੂਬ ਰਹੀ ਥੀ, ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਸੇ ਦੂਰ ਹੂਈ ਥੀ ਮਹਿਮਾ ਅਪਨੀ ਆਪ ਹੀ ਤਜਕਰ, ਰੂਪ ਮਨੁਸ਼ ਲੇ ਆਇਆ ਪ੍ਰੇਮ ਹਮੇਂ ਅਨਮੋਲ ਦਿਖਾਇਆ, ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਖਾਤਿਰ ਰਕਤ ਬਹਾਇਆ ਕਰੂਸ ਪਰ ਅਪਨੀ ਜਾਨ ਕੋ ਦੇ ਕਰ, ਮੌਤ ਸੇ ਹਮੇਂ ਛੁੜਾਇਆ ਹਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸੇ ਆਏ, ਪ੍ਰੇਮ ਸੇ ਅਪਨੀ ਭੇਂਟ ਚੜ੍ਹਾਏ ਅੰਧਕਾਰ ਸਬ ਦੂਰ ਹੂਏ ਹੈਂ, ਮਨ ਮੇਂ ਹੂਆ ਉਜਾਲਾ