ਮਰਤੇ ਮਰਤੇ ਉਸ ਚੋਰ ਕੋ, ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਬਚਾਯਾ

ਮਰਤੇ ਮਰਤੇ ਉਸ ਚੋਰ ਕੋ, ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਬਚਾਯਾ ਅੰਧਿਯਾਰੇ ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਉਜਾਲਾ ਬਨਕਰ ਯਿਸ਼ੂ ਆਯਾ ਅਪਨਾ ਹੀ ਭਾਗ ਥਾ ਵਹ ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੋ ਦਿਖਾਯਾ ਜਹਾਂ ਸੇ ਵਹ ਚੋਰ ਆਯਾ ਥਾ ਵਹੀਂ ਪਰ ਫਿਰ ਲੌਟਾਯਾ ਵਹ ਕੌਨ ਥਾ ਜਿਸਨੇ ਸਬ ਕੇ ਪਾਪੋਂ ਕਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਯਾ ਜਿਸਨੇ ਗੁਨਾਹੋਂ ਕਾ ਸਬ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਸੇ ਛਮਾ ਦਿਲਵਾਯਾ ਵਹ ਕੋਈ ਔਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਥਾ ਚੋਰ ਨੇ ਯੇ ਜਾਨ ਲੀਆ ਫਿਰ ਭੀ ਅਪਨੋਂ ਨੇ ਨ ਜਾਨਾ ਥਾ ਉਸਕੋ, ਜੋ ਉਨਕੇ ਲੀਏ ਥਾ ਆਯਾ ਦੇਖਾ ਥਾ ਚੋਰ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ, ਯਿਸ਼ੂ ਕੋ ਪਹਿਲੀ ਬਾਰ ਮਾਨਾ ਯਿਸ਼ੂ ਬੇਗੁਨਾਹ ਥਾ ਔਰ ਖੁਦ ਹੀ ਥਾ ਗੁਨਾਹਗਾਰ 'ਕਰਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂ ਯਾਦ ਮੁਝੇ' ਯੇ ਕਹਿਕਰ ਯਿਸ਼ੂ ਕੋ ਪੁਕਾਰਾ ਅਪਨੇ ਹੀ ਭਾਗ ਕੋ ਦੇਖਾ ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਔਰ ਵਾਪਸ ਉਸੇ ਸਵੀਕਾਰਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਥਾ ਅਨੋਖਾ, ਯੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨ ਜਾਨ ਸਕਾ ਜਿਸਕੇ ਲੀਏ ਵਹ ਰੁਕਾ ਥਾ ਉਸਕੋ ਨ ਪਾ ਸਕਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਲਹੂ ਕਾ ਥਾ, ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਖੁਦ ਕਾ ਲਹੂ ਬਹਾਯਾ ਔਰ ਕੋਈ ਰਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਥਾ, ਪਿਤਾ ਖੁਦ, ਪੁੱਤਰ ਬਨਕਰ ਆਯਾ