ਯੁਗੋਂ ਯੁਗੋਂ ਸੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਕੋ ਜਿਸਕਾ

ਯੁਗੋਂ ਯੁਗੋਂ ਸੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਕੋ ਜਿਸਕਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰਹੈ ,ਅ ਾਨੇਵ ਾਲਾ ਇਸਧ ਰਤੀਪ ਰ ਅੰਬਰ ਕਾ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਹੈ। ਉਸਕਾ ਆਨਾ ਤੈਅ ਹੈ ਐਸੇ, ਜੈਸੇ ਸੂਰਜ ਕਾ ਉਗਨਾ ਜੈਸੇ ਕਹੀਂ ਬਹਾਰ ਆਨੇ ਪਰ, ਤੈਅ ਹੈ ਫੂਲੋਂ ਕਾ ਖਿਲਨਾ ਉਸਕੋ ਕਲ ਭੀ ਪਿਆਰ ਥਾ ਹਮਸੇ, ਉਸਕੋ ਅਬ ਭੀ ਪਿਆਰ ਹੈ। ਜੋ ਆਏਗਾ ਸਵਾਗਤ ਮੇਂ ਵੋ, ਸੰਗ ਉਸੇ ਲੇ ਜਾਏਗਾ ਉਨਸੇ ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਾ ਹੋਗੀ, ਜਿਨਕੋ ਸੋਤੇ ਪਾਏਗਾ ਅਪਨੇ ਮਨ ਕੋ ਛੂ ਕਰ ਦੇਖੋ, ਕੌਣ ਯਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਸਕੀ ਆਮਦ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇਗੀ, ਤੋਪੋਂ ਸੇ ਤਲਵਾਰੋਂ ਸੇ ਉਸਕਾ ਆਨਾ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇਗਾ, ਦੌਲਤ ਕੇ ਅੰਬਾਰੋਂ ਸੇ ਉਸਕੇ ਹਾਥੋਂ ਮੇਂ ਨਿਆਏ ਕੀ, ਦੋਧਾਰੀ ਤਲਵਾਰ ਹੈ। ਆਜ ਮਸੀਹਤ ਮ੍ਰਿਤਕ ਹੂਈ ਹੈ, ਮ੍ਰਿਤਕ ਹਮਾਰੀ ਮਾਨਵਤਾ ਜਿਨ ਰਾਹੋਂ ਪਰ ਧਰਮ ਚਲਾ, ਅਬ ਉਨ ਪਰ ਚਲਤੀ ਦਾਨਵਤਾ ਉਧਰ ਉਠੇ ਹੈਂ ਕਦਮ ਹਮਾਰੇ, ਜਿਧਰ ਕਟੀਲਾ ਤਾਰ ਹੈ। ਨਾਮ ਲਿਖਾ ਨ ਗਿਆ ਅਗਰ ਜੋ, ਉਸ ਪੁਸਤਕ ਮੇਂ ਜੀਵਨ ਕੀ ਵਿਪਤਾਏਂ ਸਹਿਨੀ ਹੋਂਗੀ ਫਿਰ, ਉਸ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀ ਬੀਤ ਨਾ ਜਾਏ ਘੜੀ ਸਮੇਂ ਕੀ, ਤੇਜ਼ ਬਹੁਤ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੈ। ਉਠੋ ਸਲੀਬੋਂ ਕੇ ਰਖਵਾਲੋਂ, ਅਬਰਾਹਮ ਕੀ ਸੰਤਾਨੋਂ ਤੁਮ ਜਿਸਕੀ ਪਾਵਨ ਭੇੜੇਂ ਹੋਂ, ਉਸ ਮਾਲਿਕ ਕੋ ਪਹਿਚਾਨੋਂ ਜੋ ਬਾਦਲ ਕੇ ਪਥ ਪਰ ਆਏ, ਵਹੀ ਸਵਰਗ ਕਾ ਦੁਆਰ ਹੈ।