ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ, ਵਹੀ ਲੋਗੋਸ ਬਣਾ

ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ, ਵਹੀ ਲੋਗੋਸ ਬਣਾ, ਵਚਨ ਕੀ ਦੇਹ ਬਣੀ, ਖੁਦਾ ਕੀ ਥਿਓਫ਼ੈਨੀ ਖੁਦਾ ਇਸਮੇਂ ਰਹਾ, ਇਸੇ ਆਦਿ ਕਹਾ, ਯਹੀਂ ਸੇ ਹੀ ਚਲਾ, ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਕਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ.... ਖੁਦਾ ਨੇ ਅਪਨੇ ਸਮਾਨ, ਇਕ ਇਨਸਾਂ ਕੋ ਬਣਾਇਆ ਥਿਓਫ਼ੈਨੀ ਦੇਹ ਮੇਂ ਨਰ ਓ ਨਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਆਸ਼ੀਸ਼ੇਂ ਦੀ ਉਨਹੋਂ, ਕਿ ਤੁਮ ਫੂਲੋ ਫਲੋ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਮੇਂ ਭਰੋ, ਉਸੇ ਵਸ਼ ਮੇਂ ਕਰੋ ਉਤਪੱਤੀ ਏਕ ਥਾ..ਜੋ ਖੁਦਾ ਨੇ ਸਿਰਜਾ..ਅਬ ਤੱਕ ਜੋ ਛੁਪਾ....ਭੇਦ ਵੋ ਅਬ ਖੁਲਾ.... ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ..... ਥਿਓਫ਼ੈਨੀ ਦੇਹ ਸੇ ਖੁਦਾ ਨੇ, ਨਰ ਕੋ ਹੀ ਨਿਕਾਲਾ ਮਿੱਟੀ ਕਾ ਪੁਤਲਾ ਬਣਾ ਕਰ, ਨਰ ਕੋ ਉਸਮੇਂ ਡਾਲਾ ਪੁਤਲਾ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੂਆ, ਉਸਕੀ ਪਸਲੀ ਨਿਕਾਲੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਬਣਾ ਕਰ, ਨਾਰੀ ਉਸਮੇਂ ਡਾਲੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੋ ਥਾ...ਜੋ ਖੁਦਾ ਨੇ ਰਚਾ...ਯੇ ਆਦਮ ਔਰ ਹੱਵਾ...ਯੇ ਅਦਨ ਕੀ ਵਾਟਿਕਾ ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ..... ਆਦਮ ਔਰ ਹੱਵਾ ਸੇ, ਸਰਪ ਨੇ ਪਾਪ ਕਰਾਇਆ ਵਚਨ ਮੇਂ ਝੂਠ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮੌਤ ਕੋ ਵੋ ਲੇ ਆਇਆ ਖੁਦਾ ਜੋ ਕਰਤਾ ਉਨਸੇ, ਵੋ ਸੰਗਤੀ ਟੂਟ ਗਈ ਖੁਦਾ ਸੇ ਜੋ ਮਿਲੀ, ਥਿਓਫ਼ੈਨੀ ਛੂਟ ਗਈ ਉਤਪੱਤੀ ਤੀਨ ਥਾ...ਸਰਪ ਕੋ ਸ਼ਾਪ ਦੀਆ.... ਆਦਮ ਕੋ ਦੀ ਸਜ਼ਾ...ਮੌਤ ਕਾ ਰਾਜ ਚਲਾ ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ..... ਥਿਓਫ਼ੈਨੀ ਮੁਝਕੋ ਦਿਲਾਨੇ, ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਮੌਤ ਹਰਾਈ ਸਵਰਗ ਮੇਂ ਪੁਸਤਕ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਪਰ ਜੋ ਹੈ ਆਈ ਮੇਰੀ ਜੋ ਥਿਓਫ਼ੈਨੀ ਥੀ, ਯਿਸ਼ੂ ਵਾਪਸ ਲੇ ਆਇਆ ਖੁਦਾ ਕੀ ਸੰਗਤੀ ਕੋ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਸੇ ਲੌਟਾਇਆ ਯੇ ਆਦਮ ਦੂਸਰਾ... ਜੀਵਨ ਕਾ ਰਾਸਤਾ... ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਲੇ ਚਲਾ... ਖੁਦਾ ਸੇ ਦੀਆ ਮਿਲਾ... ਖੁਦਾ ਜੋ ਆਤਮਾ.....