ਦੁਲਹਨ ਅਬ ਤਿਆਰ ਹੈ ਸਭ ਸ਼ਿੰਗਾਰੋਂ ਸੇ

ਦੁਲਹਨ ਅਬ ਤਿਆਰ ਹੈ ਸਭ ਸ਼ਿੰਗਾਰੋਂ ਸੇ, ਗੁਜ਼ਰ ਚੁਕੀ ਵਹ ਸਾਤ ਸਮੇਂ ਕੇ ਦਵਾਰੋਂ ਸੇ। ਪਹਿਲੇ ਜੁਗ ਮੇਂ ਜਯੋਤੀ ਕਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੀਏ, ਪਾਵਨ ਜਨ ਪੌਲੂਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮੇਂ ਆਇਆ ਥਾ ਤਬ ਦੁਲਹਨ ਨੇ ਨਿਰਮਲ ਤਨ ਮਨ ਵਰਨ ਕੀਆ ਅਗਨਿ ਕਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਉਸਨੇ ਪਾਇਆ ਥਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤਬ ਭੀ ਸ਼ਵੇਤ ਅਸ਼ਵ ਪਰ ਬੈਠਾ ਥਾ, ਪਰ ਮਸਤਿਸ਼ਕ ਆਜ਼ਾਦ ਥਾ ਬੁਰੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਸੇ। ਸਮੂਰਨਾ ਯੁਗ ਕੋ ਜਯੋਤੀ ਅਰੇਨਿਅਸ ਥਾ ਲਾਇਆ ਦੁਲਹਨ ਤਬ ਦੁਖ ਸੰਤਾਪੋਂ ਸੇ ਗੁਜਰੀ ਥੀ, ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਬਾਤੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣੀ ਲੇਕਿਨ ਦੁਲਹਨ ਨ ਅਪਨੇ ਮੁੰਜੀ ਸੇ ਮੁਕਰੀ ਥੀ। ਇਤਨਾ ਖੂਨ ਬਹਾ ਕਿ ਘੋੜਾ ਲਾਲ ਹੂਆ, ਕਿੰਤੂ ਦੁਲਹਨ ਡਰੀ ਨਹੀਂ ਤਲਵਾਰੋਂ ਸੇ। ਤੀਜੇ ਯੁਗ ਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਂ ਨੇ ਸਾਜਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਏਕ ਖੁਦਾ ਕੋ ਤੀਨ ਭਾਗਾ ਮੇਂ ਬਾਂਟ ਦੀਆ ਊਂਚੀ ਊਂਚੀ ਗਿਰਜੋਂ ਕੀ ਮੀਨਾਰੋਂ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਕੀ ਹਰ ਸੱਚਾਈ ਕੋ ਡਾਂਟ ਦੀਆ, ਮਾਰਟਿਨ ਕੇ ਪੈਗ਼ਾਮ ਸੇ ਦੁਲਹਨ ਬਚੀ ਰਹੀ, ਕਾਲੇ ਘੋੜੇ ਕੇ ਘ੍ਰਿਣਿਤ ਵਿਓਹਾਰੋਂ ਸੇ। ਥੂਆਤੀਰਾ ਮੇਂ ਸ਼ਾਸ਼ਨ ਮਸੀਹ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾ ਬਨ ਕੇ ਪੋਪ ਵਹਾਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਬਿਰਾਜਾ ਥਾ, ਬਿਕਤਾ ਥਾ ਜਬ ਧਰਮ ਖੁਲੇ ਬਾਜ਼ਾਰੋਂ ਮੇਂ ਪੀਲਾ ਘੋੜਾ ਉਨ ਸਬਕਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਥਾ ਜਯੋਤੀ ਪੁੰਜ ਕੋਲੰਬਾ ਤਬ ਪਤਵਾਰ ਬਣਾ, ਦੁਲਹਨ ਬਚੀ ਰਹੀ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਧਾਰੋਂ ਸੇ। ਪੰਚਮ ਯੁਗ ਸਾਰਦੀਸ, ਸਿਤਾਰਾ ਲੂਥਰ ਥਾ ਜੋ ਪਾਪੀ ਰੋਮਨ ਗਿਰਜੋਂ ਸੇ ਟਕਰਾਇਆ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਹਵਾ ਮੇਂ ਉੜਾ ਦੀਏ ਲੋਗੋਂ ਕੋ ਯਿਸ਼ੂ ਕੇ ਚਰਣੋਂ ਤਕ ਲਾਇਆ ਦੁਲਹਨ ਪਾਕਰ ਸ਼ਵੇਤ ਵਸਤਰ ਕੀ ਪਾਵਨਤਾ ਬਚੀ ਰਹੀ ਧਰਮੋਂ ਕੇ ਠੇਕੇਦਾਰੋਂ ਸੇ। ਛਠੇ ਕਾਲ ਮੇਂ ਕਾਲਾਪਨ ਇਸ ਕਦਰ ਬਢਾ ਗਿਰਜੇ ਸਬ ਛਤ ਤਕ ਅੰਧਿਆਰੇ ਮੇਂ ਡੂਬੇ ਹਰ ਉੂਜਲੇ ਚਿਹਰੇ ਕੇ ਪੀਛੇ ਥਾ ਸ਼ੈਤਾਂ ਪੂਰੇ ਹੂਏ ਸਭੀ ਲੁਸੀਫਰ ਮਨਸੂਬੇ, ਤਭੀ ਧਰਾ ਪਰ ਜੌਨ ਵੈਸਲੀ ਉਦਯ ਹੂਏ, ਦੁਲਹਨ ਬਚ ਕਰ ਨਿਕਲ ਗਈ ਅੰਧਿਆਰੋਂ ਸੇ। ਜਿਸਕੇ ਲੀਏ ਨਬੂਵਤ ਕਰੀ ਮਲਾਕੀ ਨੇ ਲਾਉਦੀਕੀਆ ਮੇਂ ਬ੍ਰਾਨਹਮ ਬਨ ਏਲੀਆਹ ਆਇਆ ਮੁਕਾਸ਼ਿਫਾ ਕੇ ਭੇਦ ਸਭੀ ਹਲ ਕਰ ਡਾਲੇ, ਦੁਲਹਨ ਕੋ ਫਿਰ ਇਫਸੁਸ ਯੁਗ ਮੇਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਗਿਰਜੋਂ ਕੀ ਸੀਮਾ ਸੇ ਬਾਹਰ ਆਜ ਖੜ੍ਹੀ, ਕਲ ਪਹੁੰਚੇਗੀ ਊਪਰ ਚਾਂਦ ਸਿਤਾਰੋਂ ਸੇ। ਯਿਸ਼ੂ ਕੀ ਪਾਵਨ ਦੁਲਹਨ ਕਾ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ੈਤਾਂ ਕੇ ਬਹਿਕਾਵੇ ਮੇਂ ਨਾ ਭਟਕਾ ਥਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਵਰਗੀਯ ਜਯੋਤੀ ਕਾ ਪਾਵਨ ਤਾਰਾ ਸਾਤ ਯੁਗੋਂ ਕੇ ਸਾਤ ਦਵਾਰ ਪਰ ਲਟਕਾ ਥਾ ਦੂਜੇ ਆਦਮ ਕੀ ਹੈ ਯੇ ਦੂਜੀ ਹੱਵਾ, ਬਹਿਕੇਗੀ ਨ ਸੇਬੋਂ ਔਰ ਅਨਾਰੋਂ ਸੇ ਗੁਜਰ ਚੁਕੀ ਵਹ ਸਾਤ ਸਮਯ ਕੇ ਦਵਾਰੋਂ ਸੇ।