ਆਜ ਬਹੁਤ ਸੀ ਆਵਾਜ਼ੋਂ ਮੇਂ

ਆਜ ਬਹੁਤ ਸੀ ਆਵਾਜ਼ੋਂ ਮੇਂ, ਸੁਨ ਲੋ ਏਕ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਤੋਂ ਮੋਹਰੇਂ ਟੂਟ ਚੁਕੀਂ, ਖੁਦਾ ਨੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਰਾਜ ਕਿਆ ਤੁਮਹੇਂ ਪਤਾ ਹੈ....ਯਾ ਰਾਜ ਛੁਪਾ ਹੈ.... ਰਾਜ ਛੁਪਾ ਕਰ ਰਖੇ ਖੁਦਾ ਨੇ, ਆਜ ਕੇ ਯੁਗ ਮੇਂ ਖੋਲ੍ਹੇ ਸਾਤਵਾਂ ਦੂਤ ਹੈ ਭਾਈ ਬ੍ਰਾਨਹਮ, ਨਬੀ ਕੇ ਜਰੀਏ ਬੋਲੇ ਇਕ ਖੁਦਾ ਕਾ ਏਕ ਵਚਨ ਹੈ, ਜਿਸਮੇਂ ਖੁਦਾ ਖੁਦ ਰਹਿਤਾ ਹੈ ਸਾਦਗੀ ਮੇਂ ਛੁਪਾ ਖੁਦਾ ਹੈ, ਆਜ ਸੁਣੋ ਕੁਛ ਕਹਿਤਾ ਹੈ ਸੁਨਨੇ ਵਾਲੇ ਕਾਨ ਨਹੀਂ ਤੋ, ਬਿਨਾ ਸੁਨੇ ਈਮਾਨ ਨਹੀਂ ਸੁਣੋ ਆਵਾਜ਼ ਉਕਾਬ ਕੀ, ਛੋੜੋ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ... ਕਿਆ ਤੁਮਹੇਂ ਪਤਾ ਹੈ... ਸੱਤਯ ਵਚਨ ਮੇਂ ਝੂਠ ਮਿਲਾਕਰ, ਮੌਤ ਕੋ ਸ਼ੈਤਾਨ ਲਾਏ ਸਰਪ ਵੰਸ਼ ਸੇ ਸ਼ੈਤਾਂ ਵੀ, ਏਕ ਪਿਤਾ ਬਨ ਜਾਏ ਉਤਪੱਤੀ ਸੇ ਆਪੱਤੀ, ਸ਼ੈਤਾਨ ਕੋ ਹੋਤੀ ਰਹਿਤੀ ਹੈ ਚਿੰਨ੍ਹੋਂ ਮੇਂ ਜੋ ਬਾਤ ਲਿਖੀ, ਸਾਫ਼ ਸਾਫ਼ ਕੁਛ ਕਹਿਤੀ ਹੈ ਮੁਖਾਸ਼ਵਾ ਸੇ ਸਦਾ ਖਫਾ, ਸ਼ੈਤਾਂ ਕਾ ਯਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਲਿਖਾ ਤਰਹ-ਤਰਹ ਕੇ ਬਦਲੇ ਘੋੜੇ, ਕੈਸਾ ਧੋਖੇਬਾਜ... ਕਿਆ ਤੁਮਹੇਂ ਪਤਾ ਹੈ... ਤਸਵੀਰੋਂ ਮੇਂ ਲਿਖੀ ਹੈ ਬਾਈਬਲ, ਬਾਤ ਸਮਝ ਮੇਂ ਆਈ ਆਜ ਕੀ ਘਟਨਾ ਹੈ ਹਕੀਕਤ, ਪਹਿਲੇ ਕੀ ਪਰਛਾਈਂ ਆਜ ਹੈ ਮੂਸਾ ਕਰੇ ਨਿਕਾਸੀ, ਏਲੀਯਾਹ ਬਹਾਲੀ ਕਰਤਾ ਹੈ ਆਜ ਯਹੋਸ਼ੂ ਆਜ ਹੈ ਕਾਲਿਬ, ਆਜ ਹਨੋਕ ਫਿਰ ਉੜਤਾ ਹੈ ਆਜ ਡੈਨੀਅਲ ਦੇਖ ਰਹਾ, ਛੋਟਾ ਪੱਥਰ ਫੈਲ ਰਹਾ ਆਜ ਦੁਲਹਨ ਹੈ ਰੂਪ ਬਣੀ, ਯਿਸ਼ੂ ਮਸੀਹ ਬੋਆਜ....ਕਿਆ ਤੁਮਹੇਂ ਪਤਾ ਹੈ