Song 211
ਇਕ ਗੀਤ ਨਯਾ ਮੇਰੇ ਹੋਠੋਂ ਪਰ
ਇਕ ਗੀਤ ਨਯਾ ਮੇਰੇ ਹੋਠੋਂ ਪਰ
ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਮੁਝੇ ਦੀਆ ਹੈ
ਅਪਨੇ ਵਚਨ ਸੇ ਮੁਝ ਮੇਂ ਨਯੀ
ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਬਨਾਈ ਹੈ
ਉੜਤਾ ਚਲੂੰ ਅਬ ਉਂਚਾਈ ਪਰ,
ਏਕ ਉਕਾਬ ਕੀ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਜੋ ਚਾਹੇ ਵੋ ਪੀਛੇ ਰਹੇ,
ਮੈਂ ਤੋ ਆਗੇ ਚਲਾ
ਚਾਹਾ ਥਾ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਮੈਂ ਉਸਕੇ ਸਮਾਨ ਬਨੂੰ,
ਦੁਲਹਨ ਵਚਨ ਕਾ ਹੂੰ ਮੈਂ,
ਸਿਰਫ ਵਚਨ ਕੋ ਥਾਮੇਂ ਰਹੂੰ
ਯਿਸ਼ੂ ਨਯੀ ਸਰਿਸ਼ਟੀ ਬਨਕਰ
ਪਿਤਾ ਕੇ ਰੂਪ ਕੋ ਦਿਖਾਇਆ
ਹਮਨੇ ਕਿਆ ਖੋਇਆ ਥਾ
ਮੋਹਰੋਂ ਸੇ ਹਮੇਂ ਬਤਾਇਆ।
ਯਿਸ਼ੂ ਕੇ ਸੰਗ ਮੈਂ, ਉਸ ਕਰੂਸ ਪੇ ਥਾ ਚੜਾ
ਉਸਕੇ ਹੀ ਸੰਗ ਮੈਂ, ਫਿਰ ਸੇ ਜੀ ਉਠਾ
ਅਬ ਯੇ ਜੀਵਨ ਮੇਰਾ, ਉਸਕੀ ਪਹਿਚਾਨ ਹੈ
ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਪਰ ਸਾਮਰਥ ਉਸਕੀ ਪਹਿਚਾਨ ਹੈ
ਯੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੇਰਾ, ਅਬ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਨਾਮ ਦੀਆ ਜੋ ਮੁਝਕੋ, ਖ਼ੁਦਾ ਕਾ ਖ਼ੁਦ ਹੈ,
ਯਿਸ਼ੂ ਨੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਮੇਰੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੋ ਡਾਲਾ ਹੈ
ਅਪਨੇ ਵਚਨ ਸੇ ਹੋਕਰ, ਹਰ ਸ਼ੱਕ ਕੋ ਨਿਕਾਲਾ ਹੈ