ਜਿਸਕੀ ਰਾਹ ਦੇਖੀ ਥੀ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਨੇ

ਜਿਸਕੀ ਰਾਹ ਦੇਖੀ ਥੀ ਪ੍ਰਭੂ ਤੂਨੇ ਵਹੀ ਦੁਲਹਨ ਕੋ ਪਾਯਾ ਹੈ ਜੈਸੀ ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਮੇਂ ਵੋ ਥੀ ਉਸੇ ਵੈਸੇ ਹੀ ਬਨਾਯਾ ਹੈ ਅਬ ਵੋ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਮੇਂ ਬਢੀ ਹੈ ਜੈਸੇ ਤੂਨੇ ਠਹਰਾਯਾ ਹੈ, ਵੋ ਹੀ ਪੂਰੇ ਵਚਨ ਪਰ ਖੜੀ ਹੈ, ਜੈਸੇ ਤੂਨੇ ਸਿਖਾਯਾ ਹੈ ਜਿਸੇ ਠਕਰਾਯਾ ਥਾ ਸੰਸਾਰ ਨੇ ਉਸੇ ਤੂਨੇ ਅਪਨਾਯਾ ਹੈ ਜੋੜਕਰ ਉਸਕੋ ਅਪਨੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਸੇ ਅਪਨੀ ਦੁਲਹਨ ਬਨਾਯਾ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਦਾਗ਼ ਹੈ ਨਾ ਕਲੰਕ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਉਸਮਾਂ ਅਬ ਹੈ, ਜਲ ਸੇ ਘੁਲਕਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੂਈ ਹੈ ਵਹੀ ਮਹਮੀਤ ਕਲੀਸਿਯਾ ਅਬ ਹੈ ਅਪਨੇ ਆਪ ਮੇਂ ਅਬ ਕੁਛ ਭੀ ਨਹੀਂ ਵੋ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਕੋ ਪਾਯਾ ਹੈ ਜਿਸਸੇ ਸਬਕੋ ਛਮਾ ਅਬ ਕਰੇ ਵੋ ਉਸ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੋ ਪਾਯਾ ਹੈ ਸਾਰੇ ਜਗ ਸੇ ਅਲਗ ਵੋ ਖੜੀ ਹੈ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨੇ ਵੋ ਤੈਯਾਰ ਹੈ ਪੁਨਰਉੱਥਾਨ ਕੀ ਆਈ ਅਬ ਘੜੀ ਹੈ ਜਾਨੇ ਕੋ ਅਬ ਵੋ ਤੈਯਾਰ ਹੈ ਦੇਕਰ ਅਪਨਾ ਹੀ ਨਾਮ ਉਸੇ ਤੂਨੇ ਸਾਰੇ ਜਗ ਕੋ ਬਤਾਯਾ ਹੈ ਯਹੀ ਦੁਲਹਨ ਹੈ ਅਬ ਤੂ ਉਸੀ ਮੇਂ ਜੀਵਿਤ ਹੋਕਰ ਫਿਰ ਆਯਾ ਹੈ